‘Ja, dat beloof ik’


Afgelopen donderdag heb ik op twitter een heuse belofte gedaan:
JannyAnna @JannyAnna
Mijn #kerstverhaal verstuurd. En hierbij beloof ik aan mijn #manuscript dat ik niet meer zal deelnemen aan #schrijfwedstrijden.
Collapse   Reply  Delete  Favorite
4:11 PM - 29 Nov 12 · Details
Met sommigen van jullie heb ik het hier al uitgebreid over gehad, maar toch moet ik mijn gevoel nog even kwijt. Hierna hou ik erover op.

De belofte
Ik heb dus aan mijn manuscript beloofd dat ik (voorlopig) niet meer meedoe aan schrijfwedstrijden. Dus niet ‘nooit weer’, want dat kan ik niet beloven, maar gewoon ‘voorlopig niet’. 

Wat is er mis gegaan?
Ik heb het even gehad met de schrijfwedstrijden. Het is een constante strijd tussen mijn manuscript en de wedstrijden.
Om het mezelf goed te praten, schrijf ik voor de schrijfwedstrijden vaak fragmenten voor mijn manuscript. Zo ben ik toch bezig met mijn personages en met het verhaal. Een goed compromis, dacht ik al die tijd.

Maar ik merk dat mijn manuscript tekort komt. Ik denk echt wel dagelijks aan mijn verhaallijn en mijn personages, maak af en toe aantekeningen, maar ik leef niet in mijn verhaal. Ik ben afgeleid, kan de focus niet vinden om mijn plot verder uit te denken en natuurlijk ontbreekt het me ook aan tijd.

Wat is dat toch met die schrijfwedstrijden?
Telkens komt er weer een interessante schrijfwedstrijd voorbij. Waarom doe ik toch steeds weer mee? Is het de (wedstrijd)spanning? De drang naar een prijs en dus erkenning van mijn ‘kwaliteiten’? Of vlucht ik simpel, weg van mijn manuscript en mijn wankele plot?

Korte termijn doelen
Het mooie van schrijfwedstrijden is dat je een doel op korte termijn hebt. Een deadline (vaak gehaat) geeft mij een stok achter de deur om te schrijven. Het geeft mij een gevoel dat ik goed bezig ben; dat ik schrijf, dus leef.

Stress
Het schrijven voor schrijfwedstrijden levert ook stress op, meestal is dat gezonde stress. Het op het laatste moment insturen van je verhaal, ik ben een echte deadlinepisser (dank @Ellenschrijft voor je woord), geeft mij vaak al een kick op zich.
Maar momenteel is het juist de stress die me stoort, die me belemmert om te schrijven aan dat wat werkelijk belangrijk is.

Dus vanaf nu laat ik me niet meer afleiden en ga ik volledig voor mijn manuscript!




Reacties

Populaire posts van deze blog

Zeg een hoi!

Help! Wij schrijvers worden vermoord door de emoticon