Vakantie laat een prozaschrijver dichten


In mijn vorige blog schreef ik over gedichtenbundels en mijn gebrek aan kennis hierover. Zoals beloofd heb ik de bundels ‘Alles op de fiets’ van Rutger Kopland en ‘Laat het orgel jammeren’ van Meindert Talma gelezen. Verrassend, indrukwekkend en bewonderenswaardig.

Wat mij opviel, weinig tot geen van de gedichten in deze bundels zijn op rijm geschreven. In mijn onwetende veronderstelling rijmen alle gedichten, net zoals met Sinterklaas en net zoals de vele kinderverhaaltjes over een konijntje.
De gedichten die ik las waren als kleine verhalen met een moraal, sfeer of overpeinzing.

Stiekem sprak toen een heel stoer en opstandig stemmetje in mijn hoofd: ‘zo kan jij het ook!’ Ik lachte dit stemmetje uit en ging op vakantie.

Heerlijk tien dagen op het subtropisch eiland, Vlieland. Subtropisch? Ja, dat was het! Vijf dagen strakblauwe lucht, zwemmen in de Noordzee en zandkastelen bouwen. Hemels!

Ondertussen pende ik mijn Moleskine vol.
Zou ik met deze hersenspinsels een heus gedicht kunnen schrijven? En durf ik mijn probeersel te publiceren? Hieronder lezen jullie wat ik, als prozaschrijver, zou dichten als ik een dichter was.


Hemels

Een zandkorrel op mijn wang. Een zanderig kinderhandje
in de mijne. ‘Zand zijt gij, en tot zand zult gij wederkeren’.

De brandende zon verstopt zich achter zee.

Knetterend gebrom van een vlieg tegen
het terrasscherm. Vaag de wind, nog vager de zee.

Literaire vondsten in een oude boekenkast.

‘We’re in Heaven’ vermengd met de wind
door het helmgras. Mijn schouders zakken, een zucht ontsnapt.

Het strandfestival ‘Vlieland Groet’, ik groet terug.

Zwemmen in onze eigen Noordzee, mijn voeten branden
aan ons eigen duinzand. Natte mannenvoetstappen in de gang.

Naar het wad, waar inspiratie lonkt.

Een eilandpoes. De zon gaat weer onder, ik zie het niet. Ik sta onderaan
een duin, ver weg.

Het kan nog, de zon is oranje.

Snel! Maar dan stop ik. Ik ben alleen. Een zonsondergang
dien je met naasten te ondergaan. Zij zijn hier nu niet.

Ik draai me om, terug naar mijn basis.



Reacties

Populaire posts van deze blog

Zeg een hoi!

Help! Wij schrijvers worden vermoord door de emoticon