Dichtsel | Onderweg

Onderweg
(door Janneke Heimweg)


In de auto
Twee voor, twee achter
Regen
pest het liedje
Koeien rennen
weg

Traveling somewhere
Could be anywhere
There’s a coldness in the air

I don't care


Lange boten
Waar is de wachtermeneer?

Golven 
op de weg
Niet van de regen


We drift deeper into the sound
Live goes on
Embrace me, surround me
As the rush comes

Nog een keer

Wat ben je allemaal aan het doen?
Zinnen 
komen op
Wij willen gewoon een zeilboot







Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Zeg een hoi!

Afbeelding
Eens in de zoveel tijd ben ik in de veronderstelling dat ik met mijn schrijfsels de wereld kan verbeteren. Zo ook vandaag.  Heel simpel, met ‘zeg eens hoi’ tegen onbekenden. Of ‘goedemorgen’ als het allemaal te amicaal voor je wordt. In de stad Zelf woon ik in de stad. Ik heb daar voor gekozen want ik hou van de anonimiteit. Maar soms is het me allemaal net iets te. Dan voel ik me een mol. Die alleen maar zo snel mogelijk van A naar B fietst of loopt zonder echt te kijken. Dat laatste is weer funest voor een schrijver, maar dat is een ander verhaal . Hoi-dag Gister was weer zo’n dag, dus begon ik gelijk al onderweg naar de school van mijn zoon met ‘hoi-en’. Wat heerlijk was dat weer. Ik werd er vrolijk van, voelde me gezien en moest inwendig lachen om de verbaasde blikken en de weifelende groet terug. Maar wat nog leuker was, de glimlach die op het gezicht van mijn te begroeten voorbijganger verscheen. Een aanstekelijke lach die er voor zorgde dat ik...
Meer lezen

Help! Wij schrijvers worden vermoord door de emoticon

Afbeelding
De emoticon zegt meer dan duizend woorden. Met deze zin is mijn blog eigenlijk al klaar. Maar omdat ik geen emoticon ben en van woorden hou ga ik nog even door. Emoticons zijn niet meer weg te denken. Bang dat onze woorden niet goed overbrengen wat we bedoelen plaatsen we te pas en te onpas zo’n (al dan niet bewegend) plaatje achter onze zinnen. Funnest! Voor het geschreven woord en dus voor ons als schrijvers. Want wat is er mooier dan zoeken naar het juiste woord om net dat ene gevoel te beschrijven. Maar die tijd gunnen we onszelf niet meer. En dankzij die oneindige database aan gezichten van Emoji  verleren we het. Zonde! See-No-Evil Monkey Taalloze toekomst Zou Emoticons onze nieuwe taal worden? Over vijftig of honderd jaar? Wereldwijd dezelfde? In boeken geen woorden meer maar simpele plaatjes? Nooit meer dat mooie gedicht lezen, dat de essentie blootlegt. We gebruiken tenslotte ook al met liefde de omhoogstekende duim met de geniale woorden ‘v...
Meer lezen

Alleen de onzijdige schrijver is perfect

Afbeelding
In mijn blog van vorige week schreef ik over de karige aandacht voor vrouwelijke schrijvers. Ik beloofde ook dat ik de verschillen tussen thrillers van mannelijke –en vrouwelijke schrijvers zal bespreken. De afgelopen week heb ik daarom van elk geslacht een literaire thriller gelezen. Samen met herinneringen aan andere thrillers die ik eerder las, merkte ik niveauverschil op (de schrijver leest), maar ook zeker gevoelsmatige verschillen (de lezer leest). Kwaliteitsverschil Sinds ik schrijf, lees ik anders. Dit is jammer, want ik kan niet meer onbevangen boeken lezen. Zo viel mij onmiddellijk het kwaliteitsverschil tussen vrouwelijke- en mannelijke schrijvers op. (ook al ben ik zelf vrouw) De meeste thrillers van vrouwelijke hand lees ik in een ruk uit. Het verhaal is bloedstollend spannend, de personages ‘komen binnen’ en ik ben razend benieuwd naar de afloop. Geweldig dus. Zou je denken. Echter, nu ik zelf steeds meer leer over schrijven, merk ik dat in thrillers van...
Meer lezen