Tussen de meesters


Aanstaande woensdag 13 februari is er weer een nieuwe 'Silo Passage'. Maar let op, dit is geen aankondigingsblog, want ik sta die avond zelf ook op het podium.
Pardon, wat ga je doen?! Inderdaad, ik mag een eigen column voordragen op de literaire avond van Uitgeverij Passage.
En het is immers nogal vreemd, reclame te maken voor een literaire avond waarbij je zelf ook optreedt.

Wat is dit dan wel? Een uitnodiging wellicht, ook al vind ik het voordragen extra spannend als bekenden in de zaal zitten. Zoals ik al eerder schreef na aanleiding van mijn voorleesavontuur tijdens een Culturele Zondag: ‘hoe minder bekenden, hoe beter’.
Dat was vorig jaar, toen ik nog een typisch zolderkamertjesschrijver was. 

Kluizenaar
Wie voordraagt, moet dit zelfs kunnen als de koningin erbij is, dus ook met familie en vrienden moet ik mijn mannetje staan.
Mijn vriendin vroeg of ze mag komen, ik hakkelde en stotterde dat ik dat wel erg spannend zou vinden, om me vervolgens te schamen voor mijn kluizenaarsgevoelens en haar monter meldde dat ze natuurlijk van harte welkom is.

Het verschil met het voorlezen vorig jaar is, dat ik voor het komend optreden gevraagd ben. Dat geeft immers een ander gevoel, kennelijk zijn mijn hersenspinsels toch geschikt voor een avond als deze.

Respect
Natuurlijk bibber ik nu, spreek ik mijzelf al dagen moed in en probeer ik het feit te negeren dat ik met dé Herman Sandman op dezelfde avond op hetzelfde podium sta. Van Herman en ook van Ronald Ohlsen heb ik vorig jaar veel geleerd tijdens schrijfcursussen, dus je begrijpt mijn ontzag.

Afgelopen maandag werd dit gevoel versterkt toen ik de flyer van de uitgeverij las. Ik word aangekondigd als ‘special guest’. Dat is nogal wat. Maar ik moest er stiekem ook wel om lachen.

Uit Groninger Gezinsbode (7 februari 2013)
Geen weg terug
Echter donderdag schoot die grijns acuut van mijn gezicht en voelde ik de druk toenemen. In de Groninger Gezinsbode sta ik aangekondigd als ‘nog niet gepubliceerd talent’. Moet je nagaan, ik.

Dus komende woensdag moet het gebeuren. Zoals een van mijn proeflezers mij op het hart drukte, ‘ga er lekker vol zelfvertrouwen staan genieten’. Dat ga ik proberen, ik heb er in ieder geval heel veel zin in.

En mensen, kom maar hoor. Ik ben er klaar voor en zal aan jullie, met plezier en gepaste trots, mijn column voordragen.



Reacties

Populaire posts van deze blog

Zeg een hoi!

Help! Wij schrijvers worden vermoord door de emoticon