Dan maar een kat


'Dan maar een kat.' Dit is zo’n beetje mijn mooiste zin uit Cum Laude op dit moment. Het zegt alles over Juul, over haar gevoel, en over haar situatie.
Ik kijk naar de zin en ben blij. Met mijn schrijfwerk, mijn onderwerp en met mijn personages.
Alles past bij mij, alles is mij.
Maar de laatste tijd knaagt het ongeduld. Mijn herschrijven gaat te traag. Ik wil dat mijn thriller af is, dat het naar de proeflezers kan en dan ooit eens naar een uitgever. Maar Cum Laude is nog lang niet klaar. Echt nog LANG niet.

Stop met schrijven!
Momenteel ben ik druk (mijn traagheid ligt echt niet aan de schrijftijd) met herschrijven; verhaallijnen uitbreiden en alles compleet maken. Personages uitdiepen, motieven bedenken voor hun acties. En telkens weer blijkt dat er in dat hoofdstuk dat ene personage alvast een introductie nodig heeft en dat in dit hoofdstuk die overpeinzing toch een dialoog moet zijn.
En zo blijf ik dus maar hangen bij de eerste tien hoofdstukken. Mijn manuscript wordt almaar groter, het woordenaantal stijgt.
En dan heb ik het nog niet eens over de research. Over het verder uitdiepen van de geschiedenis en de religieuze kenmerken. Dus nog meer erbij.

Tweptalk
Laatst klaagde ik op twitter over dat ik de thriller tussen de zinnen probeerde te ontdekken en dat ik daarin nauwelijks slaagde. Kortom, ik overzie het geheel niet. En omdat dit mijn eerste manuscript is, heb ik ook geen idee hoe ik het allemaal moet aanpakken. Ik doe maar wat. Tot nu toe gaat dit prima, maar als de twijfel toeslaat is het fijn te weten dat je het goed doet.
Maar goed, toen ik dus klaagde en al mijn lieve volgers me bemoedigende woorden toespraken en ik weer acuut blij was en schrijfzin kreeg, toen werd mij ook gezegd dat ik geduld moet hebben.

Wat?
Ja precies, geduld. De een deed tien jaar over haar roman, de ander vijf. Dus dat ik januari straks een jaar bezig ben, daar was niemand van onder de indruk.
Heel even dacht ik nog, hoe zit dat dan met schrijvers die elk jaar een thriller/ roman produceren. Maar dat zijn natuurlijk ook bestsellerauteurs.

Briljant debuut
Dus ben ik nu druk bezig geduld te hebben. Ik hoef niet per se in het komend voorjaar klaar te zijn. Beter is om goede research te doen, gedegen herschrijfwerk en dan met een knallend goede thriller naar buiten te komen.
Zoals Renate Dorrestein in haar masterclass zei: ‘debuteren kun je maar een keer’.




Reacties

  1. Herkenbaar.
    Herschrijven lijkt soms van kwaad tot erger te gaan en voor je het weet ben je een heel nieuw boek aan het schrijven!
    Ik hik ook tegen de eindsprint van mijn manuscript aan. Voor het goeie ritme zou ik om de dag moeten schrijven maar ik stel het steeds langer uit. Gek genoeg is dat juist omdat ik wil dat het klaar is.
    Maar ik begrijp nu dat ik alleen maar geduld moet hebben :-)
    Oh, nou dan komt alles toch nog goed.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Zeg een hoi!

Help! Wij schrijvers worden vermoord door de emoticon